جایی که پرسش آغاز شد
زندگی‌ای که به یک پرسش انجامید.
آیا همهٔ راه‌آهن‌های زمین را می‌توان به هم پیوند داد؟ این پرسش از دل یک جنگ برآمد، از دهه‌ها زیستن در میان مردمانی بسیار، و از کودکی نوزاد.
نوجوانی
کشوری در جنگ
او در سال‌های نوجوانی بود که کشورش انقلاب و دگرگونی حکومت را از سر گذراند. کشور هنوز نظم خود را از نو برپا نکرده بود که یکی از همسایگان به آن هجوم آورد و بخش گسترده‌ای از خاکش را به تصرف درآورد. این مردم عادی بودند که مرزها را نگه داشتند و سال‌ها جنگیدند تا سرانجام متجاوز بیرون رانده شد.
«آن جنگ نزدیک به یک میلیون کشته و شهید بر جای گذاشت که دو برادرِ من نیز در میانِ آنان بودند.»
۳۵ سال
سال‌های سفر
پس از جنگ، در چند کشور اقامت گزید، چند زبان آموخت، با همسرش آشنا شد و زندگی‌ای سرشار از ماجرا را آغاز کرد. او بیش از سی‌وپنج سال هم‌زمان در چند زمینه کار کرد و با شاهزادگان و سیاستمداران، بازرگانان بین‌المللی، استادان دانشگاه و فعالان اجتماعی دیدار کرد.
آنچه او دید
کشمکش و آرامش، در کنار هم
او ملت‌هایی را در ستیز دید و مردمانی را که در کنار یکدیگر در صلح می‌زیستند. فقر را در کنار ثروت دید، و جشن را در کنار سوگ. اندک‌اندک به این باور رسید که آنچه ملت‌ها را در برابر یکدیگر قرار می‌دهد، بیش از هر چیز، ناآشنایی و دوری است.
«پس از هر آرامش، طوفانی در راه است. آنان که زودتر بیندیشند و چاره بجویند، برنده خواهند بود.»
کتاب
راهی، نقش‌بسته بر کاغذ
شبکهٔ ریلی جهانی پاسخ اوست: شبکه‌ای ریلی و یگانه که شش قاره و همهٔ ملت‌ها را به هم می‌پیوندد و بر پایهٔ عدالت، مالکیت مشترک و تأمین مالی بدون ربا بنا شده است. او آن را نه به‌عنوان طرحی پایان‌یافته، بلکه همچون پیشنهادی برای روزگار خویش و دعوتی از کسانی که توان ساختنش را دارند، عرضه می‌کند.
برای او
هدیه‌ای به یک نوهٔ دختر
پس از این سال‌های سفر، او پدربزرگ شد. این کتاب به آن دخترِ نوزاد تقدیم شده است و از رهگذرِ او، به همهٔ کودکانی که در این سال‌ها چشم به جهان می‌گشایند.
«راستش را بخواهید، این کتاب را برای هیچ‌کس چنان ننوشتم که برای او.»